Stichting Project Pema is in 2004 ontstaan na een vakantie in Nepal waar we dankzij een busstaking in Bridim terecht zijn gekomen, een dorpje met circa 150 inwoners. In het dorpje is een schooltje, een hulppost en een opvang van Tibetaanse vluchtelingen aanwezig. Het ligt op drie uur lopen van de laatste busstop.

Het schooltje is een gebouw van een paar vierkante meter waar les ingegeven wordt door een aan alcoholverslaafde meester, indien deze aanwezig is.  Door deze omstandigheden krijgen de kinderen weinig tot geen les. Na vijf jaar kunnen de kinderen lezen nog schrijven.

Hoe is bij ons het idee nu gelanceerd om een project op te starten om deze kinderen naar een goede school te sturen?

Tijdens het bezichtigen van de plaatselijke gompa (soort tempel) raakten we in contact met Dawa Tamang, een locale jongeman van toen 25 jaar. Hij woonde toen samen met één zusje (Pema) bij zijn inmiddels overleden grootouders. Een ander zusje (Sonam Kippa) woonde bij de moeder in een ander dorp en zijn oudste zusje (Norzu) zit op school in Dunche (8 uur lopen). Zij wordt gesponsord door een Engelsman. Dawa is een jongen die erg begaan is met het lot van de kinderen in zijn dorp en directe omgeving. Het gesprek kwam dan ook al snel op het onderwerp onderwijs. Hij vroeg ons of wij zijn zusjes wilden sponsoren voor onderwijs op de goed bekent staande Highland Boardingschool in Dunche, zodat zij een betere toekomst tegemoet gaan.

In eerste instantie wilden wij als gezin Pema gaan sponsoren, echter door de vele positieve reacties uit onze nabije omgeving hebben wij besloten om actief sponsors te gaan zoeken.

We zijn inmiddels alweer 5 jaar bezig. Het is destijds ontstaan als familieproject. Inmiddels zijn we een stichting geworden en vorig jaar hebben we Hans van Eijk, iemand van buiten de familie, welkom geheten als bestuurslid in de functie van secretaris.